Najczęstsze pytania

Wprowadzenie

Kopiowanie i wklejanie (Schowek)

Wykresy wielokrotne i złożone

Wykresy skategoryzowane

Dopasowanie funkcji do danych, wykreślanie funkcji i krzywych

Drukowanie

Pytania i odpowiedzi – spis treści

 

Wprowadzenie

Jak można tworzyć wykresy za pomocą programu STATISTICA?

Narzędzia obrazowania danych dostępne w menu Wykresy znajdują zastosowanie w rozmaitych zadaniach, a ich bogactwo umożliwia tworzenie precyzyjnych wykresów ułatwiających trafną interpretację danych.

Wykresy STATISTICA

W menu Wykresy programu STATISTICA dostępne są następujące rodzaje wykresów:

  • Wykresy ogólne przedstawiają dane z bieżącego arkusza, z uwzględnieniem aktualnych warunków selekcji i wag przypadków.
  • Wykresy użytkownika to szablony wykresów, utworzone przez zapis ustawień przy tworzeniu wykresu ogólnego. Wykres użytkownika tworzymy naciskając przycisk Dodaj do menu jako wykres użytkownika na karcie o Opcje 2 dowolnego okna tworzenia wykresu.
  • Wykresy bloku danych przedstawiają dane z aktualnie zaznaczonego bloku komórek aktywnego arkusza.

Wykresy bloku danych

  • Wykresy danych wejściowych dotyczą danych z aktualnie aktywnego arkusza wejściowego, przy czym do wyboru zmiennych wykorzystywana jest informacja o aktualnym położeniu kursora myszy.

Wykresy danych wejściowych

Dla konkretnych analiz związane z nimi specjalistyczne wykresy (np. wykresy interakcji (średnich w grupach) w analizie wariancji, wykres dopasowanej funkcji w Estymacji nieliniowej) możemy tworzyć za pomocą okien wyboru wyników analizy.

Estymacja nieliniowa

Zauważamy, iż bez względu na rodzaj wykresu, każdy z nich może być w podobny sposób zmieniany i dostosowywany do potrzeb użytkownika. Ponadto wykresy każdego rodzaju można tworzyć za pomocą STATISTICA Visual Basic.

Czy typy wykresów różnią się możliwościami dostosowania?

Nie. Niezależnie od tego, jak wykres został wywołany lub zdefiniowany, po wyświetleniu go na ekranie możemy wykorzystać wszystkie możliwości dostosowywania wykresów, dostępne w programie STATISTICA. Możliwości dostosowywania, dostępne dla wszystkich wykresów, obejmują dodawanie nowych wykresów składowych do już istniejących, scalanie wykresów, łączenie i osadzanie wykresów i ilustracji, a także rysowanie, dopasowanie i opcje zmiany struktury wykresu. Ponadto wszystkie te możliwości można wykorzystać do dostosowywania wykresów, które zostały zapisane i później pobrane z plików na dysku.

Co dzieje się z wykresem, gdy zmienią się dane źródłowe?

Wykresy tworzone poleceniami z menu Wykresy mogą zachowywać połączenie z arkuszem danych, tzn. automatyczne odzwierciedlać zmiany w danych. Ustawienia dotyczące automatyczne aktualizacji wykresu przy zmianie danych znajdują się na kartach Opcje 1 okien tworzenia wykresów.

W jakich plikach można zapisywać wykresy STATISTICA

Wykresy STATISTICA w plikach typu:

  • Wykres STATISTICA (*.stg)
  • Mapa bitowa (*.bmp)
  • JPEG (*.jpeg, *.jpg)
  • Portable Network Graphics (*.png)
  • Windows Metafile (*.wmf)
  • Enhanced Metafiles (*.emf)
  • PDF (*.pdf)
  • GIF (*.gif)
  • TIFF(*.tif)

Jak umieścić wykres STATISTICA w dokumencie innej aplikacji?

Schowek Windows: operacje Kopiuj i Wklej. Najszybszym sposobem wyeksportowania wykresu jest skopiowanie go do Schowka, a następnie wklejenie go do innej aplikacji. W Schowku są tworzone i mogą być wykorzystane w innych aplikacjach formaty: własny format programu STATISTICA, format Windows metafile oraz format bitmapowy.

Wykresy programu STATISTICA mogą być wklejane do dokumentów innych aplikacji (np. dokumentów procesorów tekstu, arkuszy kalkulacyjnych) jako obiekty osadzone lub obiekty połączone z plikami graficznymi. Jeśli wykresy programu STATISTICA są wklejane do innych aplikacji za pomocą techniki OLE systemu Windows, to zachowują one związki z programem STATISTICA i dlatego można je interakcyjnie edytować z poziomu innych aplikacji.

  • Łączenie wykresów programu STATISTICA za pomocą OLE. Pliki graficzne programu STATISTICA mogą także być wstawiane i łączone za pomocą techniki OLE w innych aplikacjach.
  • Eksport do innego formatu pliku. Jeżeli wykres ma być użyty w aplikacji nieobsługującej OLE i ActiveX, to możemy zapisać go w pliku metafile (z rozszerzeniem *.wmf), mapy bitowej (z rozszerzeniem *.bmp), JPEG (z rozszerzeniem *.jpg) lub PNG (portable network graphics; z rozszerzeniem *.png), wybierając odpowiednią opcję z listy Zapisz jako typ w oknie Zapisz jako.
  • Ograniczenia standardowego formatu Windows Metafile. Bardzo duże (w sensie liczby odwzorowanych punktów danych) lub bardzo skomplikowane wykresy, które może tworzyć program STATISTICA, mogą przekroczyć pojemność formatu graficznego Windows metafile. W takich sytuacjach powinniśmy zastosować reprezentację JPG, PNG lub bitmapową.

Do czego możemy wykorzystać mysz w oknie wykresu?

Oprócz typowego dla środowiska Windows wykorzystania myszy do wybierania obiektów, możemy też użyć jej w oknie wykresu do bardziej specjalistycznych zastosowań. Poniżej znajduje się reprezentatywna lista przykładów:

  • OLE. W dokumentach programu STATISTICA możemy łączyć lub osadzać zewnętrzne pliki przez przeciągnięcie ich za pomocą myszy bezpośrednio z Eksploratora w Windows (lub innego menedżera plików) i upuszczenie na wykresy programu STATISTICA.
  • Wyróżnianie. Możemy podświetlać punkty danych wykresu poprzez klikanie ich za pomocą celownika punktowego, prostokątnego, typu lasso, typu sześcian oraz wycinka X, Y lub Z.
  • Narzędzia powiększania i pomniejszania. Służą do powiększania i pomniejszania wybranego obszaru wykresu.
  • Rysowanie. Za pomocą myszy na wykresie możemy rysować prostokąty, elipsy (lub koła), łamane i rysunki odręczne, strzałki itd.
  • Zmiana rozmiaru i przenoszenie. Możemy zmieniać wielkość (przeciągamy „czarny kwadrat wyboru” ) lub przenosić (przeciągać cały obiekt) wybrane obiekty wykresu. Poniżej, w punkcie Sterowanie wskaźnikiem myszy za pomocą klawiatury, znajdują się informacje o precyzyjnej regulacji.
  • Edytowanie linii łamanych. Kształty poszczególnych odcinków łamanej możemy zmieniać poprzez przeciąganie za pomocą myszy albo czarnych kwadratów wyboru obszaru obiektu, albo dowolnych czarnych kwadratów wyboru, które oddzielają odcinki linii. Poniżej, w punkcie Sterowanie wskaźnikiem myszy za pomocą klawiatury, znajdują się informacje o precyzyjnej regulacji.
  • Obracanie tekstu. Tekst użytkownika można obracać interakcyjnie przez wybranie go na wykresie, a następnie przeciąganie jednego z uchwytów obiektu (małe czarne kwadraty) w pożądanym kierunku.
  • Sterowanie wskaźnikiem myszy za pomocą klawiatury. Możemy sterować ruchem wskaźnika myszy za pomocą klawiatury. Aby przenieść lub zmienić wielkość obiektu, wybieramy go, umieszczamy kursor myszy w obrębie obiektu, a następnie przemieszczamy lub zmieniamy rozmiar za pomocą klawiszy kursora (strzałek).

Zauważmy, że kursor myszy zmienia się we właściwe narzędzie odpowiadające działaniu, do którego jest używany. Naciśnięcie klawisza ESC przywraca domyślny tryb pracy myszy.

Jak wybrać obiekt wykresu?

Obiekt wykresu wybieramy, klikając go myszą. Po wybraniu jednego obiektu do innych obiektów przechodzimy, naciskając klawisz TAB.

Kopiowanie i wklejanie (Schowek)

Jak skopiować cały wykres programu STATISTICA do Schowka?

Upewniamy się, że okno zawierające wykres, który ma zostać skopiowany, jest aktywne, a następnie naciskamy CTRL+C lub przycisk Kopiuj na pasku narzędzi.

Wykresy STATISTICA wklejamy i osadzamy w dokumentach innych aplikacji (np. procesorów tekstu, arkuszy kalkulacyjnych) zgodnie ze standardami Windows (OLE). Wykres STATISTICA wklejony do aplikacji obsługującej OLE zachowuje związek ze STATISTICA i może być modyfikowany w oknie dokumentu innej aplikacji i automatycznie odświeżany przy zmianie źródłowego wykresu STATISTICA.

Jeśli zapiszemy wykres STATISTICA w pliku *.stg, a potem umieścimy go w dokumencie docelowym poleceniem Wklej specjalnie – Wklej łącze, to wykres w dokumencie docelowym będzie połączony z plikiem wykresu, tzn. każda zmiana w tym pliku zostanie automatycznie uwzględniona w dokumencie docelowym.

Jak skopiować wybraną część wykresu programu STATISTICA do Schowka?

Istnieje klika możliwości:

  • Kopiowanie obiektu. Obiekt graficzny, który ma zostać skopiowany, wybieramy przez kliknięcie go (upewniając się, że jesteśmy w domyślnym trybie wskazywania). Obiektami graficznymi są wszystkie te, które utworzyliśmy na ekranie, takie jak np. własny tekst, fragment rysunku, osadzony wykres lub ilustracja. Gdy obiekt zostanie wybrany, naciskamy CTRL+C lub przycisk Kopiuj na pasku narzędzi.
  • Kopiowanie prostokątnego fragmentu wykresu. Włączamy Kopiowanie ekranu, naciskając ALT+F3 (lub z menu Edycja wybieramy Kopiowanie ekranu – Kopiowanie prostokąta). Wskaźnik myszy przybierze kształt krzyżyka. Następnie umieszczamy wskaźnik myszy w jednym z rogów kopiowanego obszaru, naciskamy lewy klawisz myszy i (nie puszczając klawisza myszy) przeciągamy wskaźnik do przeciwległego rogu kopiowanego prostokąta. W momencie zwolnienia klawisza myszy zaznaczony prostokąt zostanie umieszczony w Schowku jako mapa bitowa (nie ma potrzeby klikania przycisku Kopiuj). Zauważmy, że w ten sposób możemy kopiować do Schowka dowolne fragmenty ekranu (nawet zawierające okna innych aplikacji).
  • Kopiowanie wskazanego okna. Możemy kopiować do Schowka wskazane okno. Umożliwia nam to polecenie Kopiowanie okna z menu Edycja – Kopiowania ekranu. Po jego wybraniu wystarczy wskazać myszą okno, które ma zostać skopiowane do Schowka.

Jak umieścić tekst na wykresach STATISTICA?

Przy wykorzystaniu operacji Schowka można wklejać na wykresy programu STATISTICA nawet długie teksty (np. kilka stron tekstu). Ponadto, na wykresie możemy umieszczać tekst za pomocą polecenia Wklej specjalnie. Tekst taki może być później edytowany i dostosowywany (na wykresach programu STATISTICA); wystarczy dwukrotnie kliknąć tekst, aby wyświetlić go w oknie Tytuły wykresu/teksty lub w oknie serwera OLE.

Zarówno operacje z wykorzystaniem Schowka, jak i operacje wstawiania wymienione w poprzednim punkcie mają zastosowanie do wszystkich wykresów i ilustracji zgodnych z systemem Windows (operacje łączenia i osadzania obsługują dowolne obiekty zgodne z OLE).

Jak umieścić zewnętrzny wykres lub ilustrację na wykresie programu STATISTICA?

Operacje z wykorzystaniem Schowka (łączenie i osadzanie), a także operacje wstawiania stosują się do wszystkich wykresów i ilustracji zgodnych z systemem Windows. Operacje łączenia i osadzania obsługują wykresy i ilustracje zapisane w plikach w formacie bitmapowym, graficznym formacie Windows metafile, plikach graficznych w formacie programu STATISTICA oraz wszystkich obiektach zgodnych z OLE.

Jak odwołać działania wykonane na obiektach?

Za pomocą polecenia Cofnij z menu Edycja, naciskając kombinację klawiszy CTRL+Z lub klikając przycisk Cofnij na pasku narzędzi możemy odwołać do 32 kolejnych operacji na wykresie (w tym operacji na obiektach).

Wykresy wielokrotne i złożone

Jak umieścić jeden wykres programu STATISTICA na innym wykresie?

Najprostszym sposobem umieszczenia jednego wykresu na drugim jest skopiowanie wykresu wyświetlonego w jednym oknie (naciskamy CTRL+C lub przycisk na pasku narzędzi). Następnie przechodzimy do docelowego okna graficznego i tam wklejamy wykres umieszczony w Schowku (naciskamy CTRL+V lub przycisk Kopiuj na pasku narzędzi). Wklejony wykres pojawi się w lewym górnym rogu docelowego wykresu. Możemy go teraz przesuwać lub zmieniać jego wielkość, tak jak w przypadku każdego innego obiektu graficznego użytkownika.

Wklejony obiekt możemy zmieniać poleceniami Właściwości obiektu i Właściwości osadzonego obiektu z menu podręcznego wykresu. Jeszcze jeden sposób modyfikowania wklejonego wykresu to podwójne klikniecie go myszą.

Wykresy i ilustracje zapisane w plikach możemy dynamicznie połączyć lub statycznie osadzić na wykresie, korzystając z mechanizmu OLE. W tym celu możemy kliknąć przycisk paska narzędzi Wstaw obiekt OLE lub wybrać polecenie Obiekt z menu Wstaw.

Co to są wykresy złożone?

Wykresy złożone to takie, które zawierają inne wykresy. STATISTICA może automatycznie tworzyć wykresy złożone (np. w module Karty kontrolne, gdzie jeden obraz zawiera 4 różne wykresy lub gdy korzystamy z Kreatora układu wielu wykresów).

Przedstawianie na wykresach obiektów w postaci ikon

Ikony reprezentujące dokumenty w Eksploratorze Windows mogą być przeciągane między aplikacjami i upuszczane na wykresach programu STATISTICA. Jeśli aplikacja źródłowa jest zgodna z mechanizmem OLE, na wykresie pojawi się dokument.

Jeśli aplikacja źródłowa nie jest zgodna z OLE, to dokument będzie reprezentowany przez ikonę aplikacji źródłowej (jeśli w środowisku Windows istnieje skojarzenie dla rozszerzenia pliku tego dokumentu) lub Pakowarki Windows (jeśli nie ma skojarzenia). Takie ikony działają jak przyciski: dwukrotne kliknięcie ikony spowoduje uruchomienie aplikacji, z którą jest związana, i otworzenie pliku reprezentowanego przez ikonę.

Czy można utworzyć pusty wykres?

Tak. Najszybszym sposobem utworzenia pustego wykresu jest wybranie polecenia Pusty wykres z menu Wykresy – Układ wielu wykresów. Możemy też skorzystać z polecenia Kreator z tego samego menu, po czym w oknie Kreator układu – Krok 1 klikamy przycisk Puste w grupie Dodaj wykresy, a następnie naciskamy OK. W rezultacie tych czynności uzyskamy wykres złożony zawierający jeden pusty wykres składowy. Po utworzeniu wykresu składowego możemy na nim umieszczać wcześniej utworzone wykresy i obiekty innych aplikacji).

Możemy zaprojektować własny układ wykresów, korzystając z Kreatora układu i polecenia Szablony (dostępnych w menu Wykresy – Układ wielu wykresów). W rozmieszczaniu i wyrównywaniu obiektów graficznych na pustym wykresie może pomóc polecenie Przyciągaj do siatki (dostępna w menu Widok).

Czy można umieścić wiele wykresów na jednej stronie?

Tak. Na jednej stronie można wydrukować kilka wykresów przez połączenie lub osadzenie ich wewnątrz pustego wykresu. Chociaż można to zrobić ręcznie stosując wycinanie i wklejanie (przy włączonym przyciąganiu do siatki), to najłatwiejsza metoda polega na wykorzystaniu polecenia Szablony lub Kreator z menu Wykresy – Układ wielu wykresów lub Kreatora układu wielu wykresów, które automatyzują umieszczanie wielu wykresów na jednej stronie.

co to jest Kreator układu wielu wykresów?

Kreatora układu wielu wykresów możemy uruchomić poleceniem Układy wielu wykresów – Kreator z menu Wykresy. Kreator układu wielu wykresów towarzyszy nam, gdy wybieramy i rozmieszczamy wykresy, które będą umieszczone na tej samej stronie.

Wykresy mogą być wybierane ze wszystkich aktualnie otwartych okien graficznych programu STATISTICA lub ze wszystkich plików graficznych uprzednio zapisanych na dysku; można wykorzystywać także puste wykresy (aby je później wypełnić lub zastąpić przez wklejenie).

Wykresy skategoryzowane

Co to są wykresy skategoryzowane?

Wykresy skategoryzowane tworzone są przez podzielenie danych na podzbiory, a następnie odwzorowanie wszystkich podzbiorów na oddzielnych, małych wykresach składowych, rozmieszczonych na jednym obrazie. Na przykład jeden wykres może reprezentować mężczyzn, inny kobiety, albo kobiety z wysokim ciśnieniem krwi, kobiety z niskim ciśnieniem krwi, mężczyzn z wysokim ciśnieniem krwi itd.

Wykresy skategoryzowane

W programie STATISTICA wykresy skategoryzowane są dostępne:

  • w wielu oknach dialogowych wyników (są one automatycznie generowane jako część wyników wszystkich procedur, które analizują grupy lub podzbiory danych, np. analiza przekrojowa, testy t, analiza wariancji (ANOVA), analiza funkcji dyskryminacyjnej, statystyki nieparametryczne i wiele innych)
  • menu podręcznym arkusza jako jedna z opcji Wykresów danych wejściowych
  • menu Wykresy, gdzie znajduje się obszerny wybór definiowanych przez użytkownika metod grupowania danych

Jak zdefiniować „kategorie” wykresu skategoryzowanego?

Jeżeli wykresy skategoryzowane są wywoływane z okien dialogowych wyników takich procedur, które dotyczą analiz na podzbiorach danych, to automatycznie zobrazują one podzbiory, które są aktualnie analizowane (podzbiory zostały już zdefiniowane w toku bieżącej analizy). Z drugiej strony skategoryzowane wykresy statystyczne wywołane z menu Wykresy oferują wiele metod określania podzbiorów przy użyciu jednej lub dwóch zmiennych grupujących.

Dokładniej rzecz biorąc, istnieją następujące sposoby wyznaczania kategorii

  • Tryb całkowity (Automatyczny): Kategorie tworzą całkowite wartości zmiennych grupujących. W tej metodzie STATISTICA obcina części ułamkowe wartości wybranej zmiennej, tworząc dla każdej z tak otrzymanych liczb całkowitych osobną kategorię (a w przypadku wykresów skategoryzowanych osobny wykres). Przy włączonym trybie Automatyczny, gdy (1) zakres zmienności jest większy od 20 lub (2) w zmiennej znajdują się wartości niecałkowite, program W takim przypadku STATISTICA utworzy „okrągłe” przedziały, gdzie „okrągłe” oznacza, że wielkość kroku przedziałów wyraża się tylko jedną cyfrą znaczącą równą 1, 2 lub 5 (krok może więc wynosić np. 0,1; 0,05; 50; 200).
  • Unikalne wartości: Każdej wartości zmiennej odpowiada osobna kategoria
  • Kategorie: Podzielenie zmiennych grupujących na pożądaną liczbę przedziałów równej długości
  • Granice: Własne przedziały (zakresy) zmiennych grupujących, zdefiniowane przez określone granice przedziałów
  • Kody: Określone wartości (tzn. kody) zmiennych grupujących
  • Podzbiory wielowarunkowe: Własne definicje „wielu podzbiorów” (Podzbiory wielowarunkowe), które mogą być wprowadzane jako logiczne warunki selekcji wykorzystujące wszystkie zmienne z pliku danych

Poniżej pokazano względnie złożony przykład wykresu skategoryzowanego w oparciu o dwa kryteria, utworzonego na podstawie mieszanej metody definiowania (składowych) wykresów na podzbiorach. Kategoryzacja dwukryteriowa oznacza, że rozmieszczenie małych (składowych) wykresów na obrazie przypomina tabelę dwuwymiarową (tabelę krzyżową), która jest wynikiem zastosowania dwóch różnych kryteriów grupowania.

Wykres skategoryzwany

Na przykład na wykresie pokazanym powyżej dwa wiersze wykresów reprezentują kategorie zdefiniowane w oparciu o wartości zmiennej RODZINA_2 (przypadki, w których RODZINA_2 jest mniejsza lub równa 104,624, i przypadki, w których jest ona większa niż 104,624). Trzy kolumny wykresu reprezentują podzbiory przypadków zdefiniowanych przy użyciu określonych definicji „wielu podzbiorów” na podstawie wartości zmiennej o numerze 0 (tzn. numerów przypadków) i zmiennej Hobby_1. Poniżej widzimy okno Skategoryzowany wykres rozrzutu 2W, w którym został zdefiniowany powyższy wykres (okno to przywołujemy poleceniem Wykres rozrzutu z menu Wykresy – Wykresy skategoryzowane).

Wykresy skategoryzowane

W szczególności na każdym małym wykresie zostały wykreślone zmienne Praca_1 i Praca_2 (odpowiednio jako zmienne X i Y). Pierwsza z dwóch kategoryzacji (Kategorie X lub „kolumny” wykresów) została zdefiniowana jako Podzbiory wielowarunkowe w oknie, które otwiera się po naciśnięciu przycisku Określ podzbiory.

Jak utworzyć wykres, w którym każdej unikalnej wartości zmiennej odpowiada osobna kategoria i jaka jest maksymalna liczba kategorii?

Można utworzyć taki wykres dla co najwyżej 1 000 kategorii. Aby uzyskać wykres z kategoriami dla każdej unikalnej wartości zmiennej grupującej w oknie określania wykresu należy włączyć Unikalne wartości w grupie Kategorie X lub Kategorie Y (zob. rysunek powyżej).

Dopasowanie funkcji do danych, wykreślanie funkcji i krzywych

Jak dopasować funkcję do danych?

W celu dopasowania funkcji do danych i przedstawienia jej przebiegu na wykresie klikamy dwukrotnie tło wykresu i w oknie Opcje wykresu przechodzimy na kartę Wykres właściwy – Dopasowanie, wybieramy odpowiedni wykres właściwy i klikamy przycisk Dodaj nowe. Następnie z listy Typ dopasowania wybieramy dopasowywaną funkcję. Możemy określić także inne parametry dopasowania (np. gładkość, zakres) i sposób prezentacji dopasowanej funkcji. Opcje te możemy ustalić po dwukrotnym kliknięciu dopasowanej linii lub powierzchni.

Jak umieścić na wykresie wzór dopasowanej funkcji?

W przypadku wykresów tworzonych z menu Wykresy, na wykresie umieszczony zostanie wzór dopasowanej funkcji, jeżeli na karcie Opcje 2 w grupie Dopasowana funkcja z listy Wstaw wzór funkcji wybierzemy W tytule lub Jako oddzielny tekst. W przypadku gdy z listy tej wybierzemy Brak, wyrażenie definiujące funkcję nie znajdzie się na wykresie.

Na karcie Analiza lub wykres – Wyświetlanie okna Opcje (przywoływanego z menu Narzędzia) możemy dla wszystkich wykresów określić, czy wzór funkcji będzie na nich umieszczany.

Na wszystkich pojedynczych, nieskategoryzowanych wykresach, na których dopasowana jest tylko jedna funkcja, tekst równania funkcji wyświetlany jest domyślnie w pierwszym dostępnym wierszu stałego tytułu. W zależności od liczby dopasowań, również w przypadku wykresów skategoryzowanych wzory funkcji mogą być umieszczane w stałym tytule.

W przypadku gdy liczba równań przekracza liczbę wierszy stałego tytułu, program utworzy osobny obiekt tekstowy i umieści w nim wzory dopasowanych funkcji. Liczba tych równań może być bardzo duża (maksymalnie 256) i obiekt tekstowy może być na tyle duży, że zasłoni praktycznie cały wykres. Możemy jednak skorygować położenie tekstu z wzorami (ponieważ można go modyfikować, tak jak tekst zdefiniowany przez użytkownika).).

Dopasowany wykres

W przypadku gdy liczba funkcji jest duża, dobrze jest powiększyć margines wykresu i umieścić tam wzory funkcji. Margines wykresu możemy powiększyć, klikając przycisk Dopasuj wielkość/skalowanie wykresu lub Ustaw obszar wykresu na pasku narzędzi.

Jak wykreślić funkcję zdefiniowaną przez użytkownika?

W tym celu z menu Wykresy – Wykresy 2W lub Wykresy – Wykresy XYZ 3W wybieramy Wykresy funkcji użytkownika i określamy funkcję w odpowiednim oknie. Możemy też umieścić wykres dowolnej funkcji na istniejącym wykresie: w tym celu przywołujemy okno Opcje wykresu, przechodzimy na kartę Funkcja użytkownika i klikamy przycisk Dodaj nową funkcję. Na karcie tej możemy określić równanie definiujące funkcję wykreślaną na dwu- lub trójwymiarowym wykresie.

Oprócz standardowych funkcji matematycznych wykorzystywane są i mogą być wykreślane rozmaite funkcje gęstości prawdopodobieństwa, a także ich dystrybuanty i odwrotności dystrybuant (włączając w to rozkłady: beta, dwumianowy, Cauchy’ego, chi-kwadrat, wykładniczy, F, gamma, geometryczny, Laplace’a, logistyczny, normalny, lognormalny, Pareto, Poissona, t Studenta, Weibulla). Ponadto możemy wykreślać również krzywe parametryczne (np. okrąg, spiralę).

Jak dopasować do danych funkcję zdefiniowaną przez użytkownika?

Narzędzie kreślenia własnej funkcji dostępne na karcie Funkcja użytkownika okna Opcje wykresu służy jedynie do wykreślania funkcji (zdefiniowanych przez użytkownika) i nakładania ich na istniejący wykres, nie do dopasowywania tych funkcji do danych. Korzystając z karty Wykres właściwy – Dopasowanie okna Opcje wykresu, możemy dopasować do danych najczęściej wykorzystywane, predefiniowane funkcje i krzywe (np. liniową, logarytmiczną, wykładniczą, wielomianową, najmniejszych kwadratów ważonych odległością, krzywe sklejanej i inne); zob. Jak dopasować funkcję do danych?.

Wszechstronne narzędzia dopasowania do danych (oraz interakcyjnego wykreślania w dwóch lub trzech wymiarach) zdefiniowanych przez użytkownika funkcji, o praktycznie nieograniczonej złożoności, znajdują się w module STATISTICA Estymacja nieliniowa.

Drukowanie

Czy wszystkie sterowniki drukarek obsługują obrócone czcionki?

Większość właściwie skonfigurowanych drukarek obsługiwanych przez system Windows poprawnie drukuje obrócone czcionki, jednak niektóre sterowniki drukarek obsługują zaawansowane możliwości drukarki wykorzystywane przez program STATISTICA, tylko wtedy, gdy są ustawione na wysoką rozdzielczość (tzn. wyższą niż 300 DPI) lub gdy są ustawione na drukowanie czcionek jako grafiki. Jeśli napotkamy problemy (np. obrócony tekst jest drukowany jako nieobrócony lub pojawia się „odkryty” tekst, który miał być przykryty), to należy zwiększyć rozdzielczość wydruku i ustawić drukowanie czcionek jako grafiki (informacje, jak to zrobić, powinny znajdować się w dokumentacji drukarki).

Czy wszystkie drukarki obsługują nieprzezroczyste nakładanie się obiektów graficznych?

Większość właściwie skonfigurowanych drukarek wykorzystywanych przez Windows może poprawnie drukować nieprzezroczyste nakładki stosowane na wykresach programu STATISTICA.

Czy można szybko dobrać rozmiary wszystkich czcionek na wykresie?

Wszystkie obrazy graficzne programu STATISTICA możemy skalować. Ponadto program automatycznie koryguje wszystkie rozmiary czcionek, znaczników i odstępów, dzięki czemu ręczne zmienianie rozmiarów jest rzadko wymagane.

Wielkość wybranego tekstu lub znaczników punktów możemy modyfikować ręcznie, klikając przycisk zmniejszenia wielkości Zmniejsz lub zwiększenie wielkości Zwiększ na pasku Narzędzia graficzne. Każde kliknięcie przycisku powoduje zmianę wielkości czcionki (lub znacznika punktu) o jeden punkt. Zauważmy, że jeżeli nie wybierzemy żadnego tekstu lub znacznika, to zmiana rozmiaru dotyczyła będzie wszystkich tekstów i znaczników na wykresie.